ေျပာမထြက္တဲ့စကား

မနက္ (၇) နာရီခြဲ ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ရွိေသးတယ္။
‘ကိုစံရိုး’ တို႔အိမ္မွာ ရန္ျဖစ္ေနၾကၿပီ။
‘ကိုစံရိုး’က အရက္မူးၿပီး အိမ္ကို ျပန္လာတယ္။ တစ္ညလံုး မူးေနတာ။သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္မွာ အိပ္တယ္။ မနက္အေစာႀကီးမွ အိမ္ကို ျပန္လာတယ္။ ဒီေတာ့ …တစ္အိမ္လံုးက ‘ကိုစံရိုး’ ကို မၾကည္ျဖဴၾက။
■
‘ကိုစံရိုး’ မွာ သားသမီး (၃) ေယာက္ ရွိတယ္။
အႀကီးဆံုးသားသည္ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ဝန္ထမ္း။
အလတ္မႏွင့္ အငယ္မက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူႀကီးေတြ။
‘ကိုစံရိုး’ က ဓာတ္ဆီဆိုင္မွာ ပန္႔ကိုင္တဲ့အလုပ္ လုပ္တယ္။ ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကို ပုဂၢလိက လႊဲလိုက္ေတာ့ ‘ကိုစံရိုး’ အလုပ္ျပဳတ္ေတာ့တယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနတာ (၂) လေလာက္ရွိၿပီ။ ဝင္ေငြမရွိတဲ့ ဖခင္ ဆိုေတာ့ အိမ္နဲ႔ သိပ္ၿပီး အဆင္မေျပ။ အရက္ေသာက္တဲ့ အက်င့္ကလည္း ေဖ်ာက္လို႔မရ။
■
“အေဖ။ခင္ဗ်ားဗ်ာ……၊ အရက္ေသာက္ရင္ အိမ္ျပန္မလာနဲ႔”
“အေဖေနာ္ . . .သမီးတို႔က ရွက္တယ္။ အေဖက ဒီအရက္ေတြ ေသာက္ေနရင္ သမီးတို႔နဲ႔ မေနနဲ႔”
“ကိုစံရိုး . . .ရွင့္မ်က္ႏွာ ကၽြန္မ မၾကည့္ခ်င္ဘူး။ ရွင္က အလုပ္ကလည္း မရွိ၊ ဝင္ေငြကလည္း မရွိ။ အရက္ကလည္း ေသာက္လိုက္ေသးတယ္။ ကၽြန္မတို႔ မိသားစုကို ဒုကၡမေပးပါနဲ႔”
‘ကိုစံရိုး’ က နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ရိုးတယ္။ ေအးတယ္။ ရတဲ့ဝင္ေငြႏွင့္ မိသားစုကို လုပ္ကိုင္ေကၽြးေမြးေနသူ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ . . .အခုေတာ့ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေနၿပီ။ သူ႔လုပ္အားႏွင့္၊ သူ႔ေခၽြးႏွင့္ သူ႔မိသားစုကို ခ်စ္ေနသူ …..။ အခုေတာ့ တစ္အိမ္လံုးက သူ႔ကို မၾကည္ျဖဴ ၾက။
■
မေန႔ညက ‘ကိုစံရိုး’ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ေရာက္လာတယ္။
“ကိုစံရိုး အရက္ေတြ ျပန္ေသာက္ေနတယ္ဆို”
“ဟုတ္တယ္”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲဗ်ာ။ မနက္မနက္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔အိမ္က က်က္သေရမရွိဘူး။ ေအာ္ၾက၊ ဟစ္ၾက၊ ငိုၾက၊ ယိုၾကနဲ႔”
“က်ဳပ္က ေ

သာက္ခ်င္လို႔ေသာက္တာ မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္ကို က်ဳပ္သားသမီးေတြက နားမလည္လို႔။ က်ဳပ္မိန္းမက က်ဳပ္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိလို႔ စိတ္ညစ္ၿပီး ေသာက္တာ။ အလုပ္ကလည္း ရွာလို႔မရပါဘူး”
“ဒီေန႔ညေတာ့. . . ခင္ဗ်ား မေသာက္ပါလားဗ်”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ။ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားနဲ႔ စကားေျပာခ်င္လို႔ မေသာက္ဘဲ လာခဲ့တာ။ အရက္ေသာက္ထားတဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ေျပာရင္ က်ဳပ္စကားေတြ တန္ဖိုးမဲ့မွာစိုးလို႔ပါ”
ဒီလိုႏွင့္ အိမ္ေရွ႕က စိန္ပန္းပင္ေအာက္မွာ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကေတာ့သည္။
“က်ဳပ္တို႔ဖခင္ေတြက သားသမီးေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာမထြက္တဲ့စကားေတြ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါကို က်ဳပ္ ေျပာျပခ်င္တယ္…..”
■
‘ကိုစံရိုး’ ေျပာတဲ့ စကားေတြက သားသမီးေတြအတြက္ မွတ္သားထိုက္တယ္။ သူ႔ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔ ရင္းၿပီးေျပာတဲ့စကား။ သူက (၈) တန္းမၽွသာ ေက်ာင္းေနဖူးသူ …။ သို႔ေသာ္ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔ ေမတၱာတရားက အားလံုးအတူတူ ျဖစ္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ သူ႔စကားေတြကို ကၽြန္ေတာ္လည္း ရင္ႏွင့္အမၽွ ခံစားခဲ့ရတယ္။ သူေျပာတာေတြကို တစ္ဆင့္ ေဖာက္သည္ခ်ျပပါရေစ။
■
“သားသမီးေတြက အိမ္ျပန္လာတိုင္း က်ဳပ္က ဧည့္ခန္းထဲမွာ ထိုင္ေနတယ္။ သူ႔အေမကို မျမင္ေတာ့ ‘အေမေရာ’ လို႔ ေမးၾကတယ္။ သူ႔အေမ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ ‘အေဖေရာ’ လို႔ မေမးၾကဘူး။ က်ဳပ္ ခံစားရတယ္ဗ်ာ”
■
“မေတြးမိၾကလို႔ပါ။ သားသမီးေတြက ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေပးတဲ့ သူတို႔အေမကိုေတာ့ ခ်စ္လိုက္ၾကတာ။ က်ဳပ္က ေက်ာင္းကို လိုက္ပို႔မေပးႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္က သူတို႔ကို မခ်စ္ဘူးလို႔ ထင္ၾကေရာ။ က်ဳပ္ကလည္းအလုပ္ကို အေစာႀကီး သြားရတယ္ေလ။ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးပို႔ခ်ိန္ရမွာလဲ။ ဒီေတာ့. . . က်ဳပ္ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီမယ္ . . .သားတို႔၊ သမီးတို႔ မင္းတို႔ေက်ာင္းသြားဖို႔ စီးေနတဲ့ စက္ဘီးက ဒီေကာင္ႀကီး ဝယ္ေပးထားတာပါ။ ခက္တယ္ဗ်ာ။ မၾကည့္တတ္၊ မျမင္တတ္တဲ့ သူေတြကို ၾကည့္တတ္ ျမင္တတ္ေအာင္ ေျပာရတာ ကိုယ္ရည္ေသြးသလို ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။ သူတို႔ကို မေျပာခ်င္ဘူးဗ်ာ”
■
“ဒီမယ္ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကစမ္းပါ။ သားသမီးေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲကို ထမင္းေတြ ခြံ႕ေကၽြးတဲ့ အေမ။ ထမင္းပန္းကန္ထဲကို ထမင္းခူးေပးတဲ့အေမ။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက တကုပ္ကုပ္နဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ အေမ။ သူတို႔အေမကိုေတာ့ သူတို႔က ခ်စ္လိုက္ၾကတာ။ ခ်စ္ၾကမွာေပါ့။ သူတို႔အေမ အလုပ္လုပ္ေနတာကို ျမင္ၾကရတာကိုး။ အဲ့ဒီထမင္းေတြ ျဖစ္လာဖို႔ က်ဳပ္တို႔ ဘယ္ေလာက္အထိ သူတို႔ကြယ္ရာမွာ အလုပ္လုပ္ေနရတယ္ဆိုတာ သူတို႔က မေတြးမိၾကဘူးဗ်။
က်ဳပ္တို႔ ဖခင္ေတြက ေယာက်ာ္းသားေတြပါ။ မာနရွိတယ္၊ သတၱိရွိတယ္။ မဟုတ္ရင္ ငံု႔မခံဘူး။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ . . .သားေကၽြးမႈ၊ မယားေကၽြးမႈအတြက္ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ အလုပ္ရွင္က က်ဳပ္တို႔အေပၚမွာ ဘယ္လိုပဲ ဆက္ဆံ ဆက္ဆံ၊ ဘယ္လိုပဲ ဗိုလ္က်က် သားသမီးေလးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုငဲ့ၿပီး ေယာက်ာ္းမာနကို ခ်ိဳးႏွိမ့္ခဲ့ရတယ္။ ေယာက်္ားသတၱိကို မ်ိဳခ်ထားရတယ္ဗ်။ က်ဳပ္လည္း က်ဳပ္သားသမီးေတြကို ခ်စ္တာေပါ့။ သူတို႔အေမ ခ်စ္တာထက္ က်ဳပ္မေလ်ာ့ဘူး။ ပိုရင္သာ ပိုမယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔လို ဖခင္ေတြရဲ႕အခ်စ္ကို ဘယ္သားသမီးကမွ မခံစားတတ္ပါဘူးဗ်ာ”
■
“သားသမီးဆိုတာ ေရခ်ိဳးေပးတဲ့ အေမ့ကိုသာ ခ်စ္တတ္ၾကတာပါဗ်ာ။ စဥ့္အိုးထဲကို ေရအျပည့္ ထမ္းထည့္ေပးထားတဲ့ က်ဳပ္တို႔ဖခင္ေတြကိုေတာ့ ခ်စ္ရေကာင္းမွန္း မသိၾကပါဘူး။ သူတို႔အေမကလည္း သင္မေပးဘူးဗ်”
■
“ဒီလိုပဲ သရက္သီးခူးေကၽြးတဲ့ သူတို႔အေမကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္လိုက္ၾကတာ။ ခ်စ္လိုက္ၾကတာ။ ဒီသရက္ပင္ကို မိုးထဲ၊ ေလထဲ၊ ရႊံ႕ထဲ၊ ဗြက္ထဲမွာ အေအးမိခံၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေပးခဲ့တဲ့ က်ဳပ္တို႔လို ဖခင္ေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားကိုေတာ့ နားမလည္ၾကဘူး၊ မျမင္ၾကဘူး။ ျမင္တတ္ေအာင္ အေမေတြက မေျပာၾကဘူး”
■
“သားသမီးေတြက သူတို႔အေမရဲ႕ ႏို႔ဖိုးကိုသာ ျမင္လြယ္ၾကတာပါဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔လို ဖခင္ေတြရဲ႕ ေခၽြဖိုးကိုေတာ့ တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္း မသိၾကပါဘူး။ တစ္သက္လံုး စို႔ေနတဲ့ ေခၽြးကို ႏို႔ေလာက္ မခ်ိဳၿမိန္ဘူးလို႔ ထင္တတ္ၾကတယ္ဗ်ာ”
■
“ထီးမိုးေပးတဲ့ အေမ့ရဲ႕ေမတၱာကိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္း သိတတ္လိုက္ၾကတာ။ လံုျခံဳေႏြးေထြးတဲ့ဘဝေတြကို ဖန္တီးေပးေနတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ေမတၱာကိုေတာ့ မသိၾက၊ မျမင္ၾကဘူး။ ဝမ္းနည္းတယ္ဗ်ာ”
■
“သားသမီးေတြက ခက္တယ္ဗ်။ ေသာက္ေရအိုးထဲက ေရေအးေအးကို ခပ္ၿပီးတိုက္တဲ့ အေမ့ကိုေတာ့ ခ်စ္ၾကတယ္။ အဲဒီေသာက္ေရအိုးကို ေရအျပည့္ ျဖည့္ေပးထားတာ က်ဳပ္တို႔အေဖေတြပါဗ်။
ဒီလိုေျပာရမွာ ရွက္တယ္ဗ်ာ။ ဘယ္သားသမီးကိုမွ က်ဳပ္တို႔အေဖေတြက ဒီလိုႀကီး မေျပာခ်င္ဘူး”
■
“ပန္းပန္ေပးတဲ့ မိခင္ရဲ႕ အခ်စ္ကိုသာ ခံစားတတ္ၾကတာပါ။ ပန္းပင္ကိုပ်ိဳးၿပီး ပန္းကေလးေတြ ပြင့္လာေအာင္ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေပးေနတဲ့ က်ဳပ္တို႔လို ဖခင္ေတြရဲ႕ အခ်စ္ကိုေတာ့ သူတို႔ေလးေတြ မခံစားတတ္ၾကပါဘူး။ သိေစခ်င္တယ္ဗ်ာ”
■
“ဘီယာတစ္ခြက္၊ အရက္တစ္ပတ္နဲ႔ က်ဳပ္ရဲ႕ ေမတၱာကို တန္ဖိုးမဲ့သြားေအာင္ က်ဳပ္မိန္းမက သားသမီးေတြကို ေသြးထိုးေပးတတ္တယ္ဗ်။ က်ဳပ္မွာလည္း အေပါင္းနဲ႔၊ အသင္းနဲ႔။ တစ္ခါတေလလည္း အလိုက္အထိုက္ဆိုတာ ရွိတာေပါ့။ က်ဳပ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ က်ဳပ္သားသမီးနဲ႔ က်ဳပ္မိန္းမအတြက္ စဥ္းစားခဲ့တာခ်ည္းပဲ။
သူတို႔က ဒါေတြ ထည့္ၿပီး မတြက္ၾကပါဘူးဗ်ာ။ အိမ္ရွင္မေတြက သူတို႔ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကို တိုက္ရိုက္မေျပာဘူးဗ်။ သားသမီးေတြကို ေသြးထိုးေပးတယ္။ သားသမီးေတြကတစ္ဆင့္ ေျပာခိုင္းတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သားသမီးေတြက က်ဳပ္ကို မုန္းသြာၾကေရာ။ မုန္းေအာင္ သင္ေပးေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ မခ်စ္တတ္ေအာင္ သင္ေပးသလို ျဖစ္ေနေတာ့တယ္”
■
“မိေကာင္းဖခင္ ဆိုတဲ့စကားကို အိမ္က မိန္းမေတြ သေဘာေပါက္သင့္တယ္။ ျမန္မာစကားက အဓိပၸါယ္ေလးနက္တယ္ဗ်။ မိေကာင္းဖခင္ဆိုတာ ‘အမိေကာင္းမွ အဖကို ခင္တယ္’ လို႔ ဆိုလိုတာ။ အဖကို မခင္တြယ္တဲ့ သားသမီးျဖစ္ေနရင္ အဲဒီ သားသမီးရဲ႕မိခင္ မေကာင္းလို႔ပဲ။ အခု က်ဳပ္သားသမီးေတြက က်ဳပ္ကို ခ်စ္ရေကာင္းမွန္း မသိၾကဘူး။ ‘အမိ မေကာင္းေတာ့ အဖကို မခင္ဘူး။ မခ်စ္ဘူးေပါ့’ ဗ်ာ။ က်ဳပ္လည္း က်ဳပ္သားသမီးေတြရဲ႕ အခ်စ္ကို ခံခ်င္တာပါပဲဗ်ာ”
■
‘ကိုစံရိုး’ ကေတာ့ ေျပာခ်င္တာ ေျပာခြင့္ရလို႔ ေက်နပ္သြားတယ္။
သူေျပာတဲ့စကားေတြက ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ေနတဲ့ စကားေတြပါပဲ။
အိမ္ရွင္မေတြ၊ သားသမီေတြ ဖတ္မိၾကပါေစလို႔သာ...

Credit………….ဦးဘုန္း(ဓာတု)မႏၲေလး