အျပင္မွာသူသေဘာေကာင္း၏

၂၀၁၄ မွာ မာ့ခ္ဇူကာဘက္က ဟားဗတ္မွာသူ႔ေက်ာင္းေနဖက္ မ်ားႏွင့္ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ကို စတင္ မိတ္ဆက္စဥ္က ဟားဗတ္ေက်ာင္း သားမ်ား အခ်င္းခ်င္းသုံးစဲြဖို႔သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္မွာ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္သည္ လူသန္းတစ္ ေထာင့္ရွစ္ရာေက်ာ္ လစဥ္သုံးစဲြ ေနေသာ လူမႈေရးမီဒီယာျဖစ္လာ သည္။

သုံးစဲြသူသန္းတစ္ေထာင္ ေက်ာ္ရွိသကဲ့သို႔ ျပႆနာမ်ားက လည္း ကုေဋကုဋာျဖစ္လာသည္။ အဆုိးဆုံးက လူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ ဆံေရးေကာင္းေစရန္ သုံးစဲြၾက သည့္ မီဒီယာသည္ လူအခ်င္းခ်င္း မိတ္ပ်က္ရသည့္အေၾကာင္းတစ္ ခုျဖစ္လာျခင္း ျဖစ္သည္။

‘‘ကၽြန္မေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ကို ၂၀၀၈ မွာ ဂ်ာမနီမွာ ေက်ာင္း တက္စဥ္ကစသုံးခဲ့တာ။ အဲဒီတုန္း က သုံးသူနည္းတယ္။ ပုံေလးေတြ ဟိုတင္ ဒီတင္ေပါ့။ အဲဒီကေန ျမန္မာျပည္က   ကၽြန္မငယ္သူ ငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ရ၊ ဆရာေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ရ ေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့ တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ကၽြန္မ မသုံးခ်င္ေတာ့ဘူး။ အရင္တုန္းက ကၽြန္မမသိခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြ လုပ္ပုံကုိင္ပုံ ေတြကို အခုကၽြန္မျမင္လာရတယ္။ ႐ုိင္းပ်တာေတြလည္း ကၽြန္မျမင္ရ တယ္။ ဆဲဆိုေနတာေတြလည္း ျမင္ရတယ္’’ဟု ရန္ကုန္အေျခစုိက္ ဂ်ာမန္အစိုးရမဟုတ္သည့္ အဖဲြ႕ အစည္းမွာ လုပ္ေနသူ အသက္ (၄၂)ႏွစ္အရြယ္ မမီးမီးက ေျပာ သည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚမွာ သူႏွင့္ အျပင္မွာ ရင္းႏွီးသူမ်ား၏ သူမ ႀကိဳက္ေသာ အျပဳအမူကုိ သူက သြားေျပာသြားေ၀ဖန္ခဲ့သည္။ ထိုမွတစ္ဆင့္ မိတ္ေဆြမ်ား အြန္လုိင္း မွာပင္ စကားမ်ားမိတ္ပ်က္ကာ အျပန္အလွန္ဘေလာ့ခ္ၾကသည္ ဟု ဆုိသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အျပင္မွာ လည္း စကားမေျပာၾကေတာ့ေခ်။

‘‘အဲဒီလုိ မိတ္ပ်က္ရတဲ့အ တြက္ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ စိတ္ပ်က္တယ္။  တစ္သက္လုံးအဖုအထစ္ မရွိတဲ့ ဆက္ဆံေရးက အခုက်မွ ျပႆနာျဖစ္ရတယ္။ အျပင္မွာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ကိုယ္ ေရးကုိယ္တာ ျပႆနာလည္း မရွိ ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့မေခၚၾက ေတာ့ဘူး’’

မိတ္ပ်က္ျခင္းကို စိတ္မ ေကာင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ေဆြမ်ဳိးမိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕၏ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ ေပၚမွာ အရာရာတုိင္းကို မေကာင္းျမင္ အျပစ္တင္ဆဲေရးေနျခင္းကို သူမႏွစ္သက္ပါဟု မမီးမီးကဆုိသည္။ သူ႕မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕သည္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာႏွင့္ မဆုိင္၊ အေရးႀကီးေသာ သာမန္လူ႕အသုိင္းအ၀န္းက ျပႆနာမ်ားကို သူတုိ႔ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ ေပၚမွာတင္ကာ အျပဳသေဘာ တင္ေ၀ဖန္ျခင္းထက္ အဆုိးျမင္ ေရးေနသည္က ပုိမ်ားသည္ဟု သူ ကထင္မိ၏။

သည္ျပႆနာက မမီးမီး တစ္ေယာက္တည္း ႀကံဳေနရသည္ မဟုတ္။ ျမန္မာျပည္က ေဖ့စ္ ဘြတ္ခ္သုံးသူအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လည္း သည္ခံစားခ်က္ရွိ၏။ တစ္ ကမၻာလုံးေဖ့စ္ဘြတ္ခ္သုံးစဲြသူမ်ား အၾကားမွာလည္း သည္ျပႆနာ ရွိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သည္ျပႆနာ ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာသ တင္းစာမ်ားမွာ ေဆာင္းပါးမ်ား အေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတြ႕ႏုိင္သည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ႏွင့္ လူမႈေရးစာမ်က္ ႏွာမ်ားမွာ လူအမ်ားကအျပင္က ႏွင့္မတူဘဲ ပိုၿပီးအဆုိးျမင္ရသလဲ ဆုိသည္ကို စိတ္ပညာရွင္မ်ားက ေ၀ဖန္ခ်က္မ်ား၊ သုံးသပ္ခ်က္အ ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

အယ္လီရွာတန္ဆုိသည့္ စိတ္ပညာရွင္တစ္ဦး၏ သုံးသပ္ ခ်က္တြင္ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္အပါအ၀င္ လူမႈေရးစာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ လူမႈ ေရးဆုိင္ရာ စံထားလုိက္နာရမည့္ အခ်က္မ်ားမရွိဟု ဆုိသည္။ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း၀န္းက်င္၌ အလုပ္အရေဆြးေႏြးပဲြမွာ မည္သုိ႔ေနရမည္။ မိဘေရွ႕မွာမည္သို႔ျပဳမူရမည္။ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းႏွင့္ဆုိ မည္သို႔ ဆက္ဆံရမည္ဆုိသည့္ သတ္မွတ္ထားေသာ အရာမ်ားရွိ သည္။ ေနရာထုိင္ခင္းႏွင့္လူေတြ က ကိုယ့္အျပဳအမူကို ထိန္းရ ေအာင္ သတိေပးသလိုရွိ၏။ သို႔ ေသာ္လည္း ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ သည္အခ်က္ေတြမရွိ။ အထိန္းအခ်က္ မ်ားမရွိ။ ထို႔ေၾကာင့္ လူေတြက အြန္လုိင္းေပၚမွာ သူတုိ႔အေၾကာင္း ကို ပိုေဖာ္ျပခ်င္သည္ဟု သူကသုံး သပ္ထားသည္။

ထု႔ိအျပင္ အင္တာနက္မွာ၊ လူမ်ားၾကားမွာ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္မျမင္ရျခင္း၊ ကိုယ္ ဘယ္သူမွန္း သူမ်ားမသိဘူးဆို သည့္အခ်က္။ လူခ်င္းသိေသာ္ လည္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ဆုံေျပာ ရသည္မ်ဳိး မဟုတ္သည္ကလည္း တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ႏႈတ္ရဲ၊ လက္ရဲျဖစ္ေစသည္ဟု အယ္လီရွာတန္က ေထာက္ျပခဲ့ သည္။

ဥပမာ - ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မည္သူမွ် မျမင္ရဘဲ ကိုယ္ေယာင္ ေဖ်ာက္ႏုိင္သည္ဆုိပါစုိ႔။ လူေတြ က ဘယ္အရာေတြကိုလုပ္မည္ လည္းဟု သူကေမးထား၏။ အ မ်ားစုက   ေျပာင္ေျပာင္ေနာက္ ေနာက္၊ ေပါက္တတ္ကရမ်ားကို လုပ္ၾကမည္သာတည္း။ ထုိအရာ မ်ားသည္ သာမန္အခ်ိန္အခါမွာ ကိုယ္လုပ္ေလ့မရွိမည့္ အရာမ်ား ျဖစ္ဖို႔မ်ားသည္။ အြန္လုိင္းမွာ လည္း သည္သေဘာတရားပင္ ျဖစ္၏။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ ေယာက္ မျမင္ရျခင္းက ကိုယ့္ဘာ သာတစ္ေယာက္တည္း ကြန္ပ်ဴ တာသို႔ မဟုတ္ဖုန္းျဖင့္ သုံးၿပီးလုပ္ ေနျခင္းက လုပ္ေလ့လုပ္ထမရွိ သည့္ အရာမ်ားကိုပိုၿပီးလုပ္ရဲေစ သည္။ ေျပာရဲေစသည္။ ေရးရဲ ေစသည္။ အင္တာနက္မွာ လူအ ခ်င္းခ်င္း မျမင္ရဟုထင္ရသလို ရွိ ျခင္းသည္ လူေတြကို အခ်င္းခ်င္း အားနာမႈမရွိဘဲ ပို႐ုိင္းျပေစသည္ ဟု စိတ္ပညာရွင္အယ္လီရွာတန္ က ေထာက္ျပခဲ့၏။

ေ၀ါစထရိဂ်ာနယ္မွာအ ဘယ္ေၾကာင့္ လူေတြအြန္လုိင္းမွာ ႐ုိင္းပ်ၾကသလဲဆုိသည့္ ေဆာင္း ပါးကို ေရးသားခဲ့သူေဆာင္းပါးရွင္ အဲလိဇဘက္အန္စတိန္းကလည္း သူႏွင့္ ေ၀ါစထရိဂ်ာနယ္ေမးျမန္း ခန္းမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ေျဖ ၾကားခဲ့သည္။

‘‘ကၽြန္မတို႔ အြန္လုိင္းတက္ တဲ့ အခါမေတာ္မတည့္ေတြ႕ရင္ သူ စိမ္းတစ္ေယာက္ကို(ဒါမွမဟုတ္)  မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကိုအျပင္ မွာ မေျပာတဲ့စကားမ်ဳိး ကၽြန္မတို႔ ေျပာရဲတတ္ၾကတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အြန္လုိင္းမွာျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ ပိုၿပီးေျပာရဲဆုိရဲေနတာ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ထိန္းႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့တာ’’

ထို႔ေၾကာင့္ မိမိႏွင့္ပတ္သက္ ေနသူ မိတ္ေဆြ၊ ေဆြမ်ဳိးမ်ားက ကိုယ္မႏွစ္သက္ေသာ အရာမ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးအယူအဆမ်ား၊ ေရးေန၊ တင္ေနပါကလည္း သည္အရာ ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ထိထိခိုက္ခိုက္ မခံစားပါႏွင့္။ အတုိက္အခံလည္း သြားျငင္းမဆုိပါႏွင့္။ သည္အရာ က ျပႆနာကိုေျပလည္ေစမွာ မဟုတ္ဘဲ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရးကိုပါ ပ်က္ျပားေစ သည္ဟု ဆုိရွယ္မီဒီယာကၽြမ္းက်င္ သူမ်ားက ေျပာထားသည္။

သတိထားသင့္သည္မွာ ဆို ရွယ္လူမႈေရးစာမ်က္ႏွာသည္ တကယ့္သက္ရွိကမၻာတစ္ခုမဟုတ္ပါ။ လူတစ္ေယာက္ ေကာင္းမေကာင္း၊ ေပါင္းသင့္ ၊ မေပါင္းသင့္ဆုိသည္ကို လက္ေတြ႕ေလာကမွာ သာ ဆုံးျဖတ္သင့္သည္။ သေဘာ ထားမတုိက္ဆုိင္လွ်င္လည္း အ ျပင္မွာသာ အခ်င္းခ်င္းေတြ ဆုံ ေဆြးေႏြးျခင္းက ပိုေကာင္းမည္ ဟု သူတုိ႔ကအႀကံျပဳၾကသည္။

အသက္(၃၀)ႏွစ္  အရြယ္ ျမန္မာခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက တခ်ဳိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ကို ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ မခင္ခ်င္ေတာ့သျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ မထားေတာ့ပါ။ သုိ႔ရာတြင္ အျပင္မွာ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ အခင္အမင္မပ်က္ရွိေနမည္ဟု ဆုိသည္။

‘‘အျပင္မွာ အင္မတန္ ခင္ပါ တယ္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚမွာေတာ့ မခင္ခ်င္ေတာ့ပါ’’

သူေျပာသည့္အတုိင္း ေဖ့စ္ ဘြတ္ခ္ေပၚ ကမၻာဆုိသည္က အ တုအေယာင္ျဖစ္သည္။ လူေတြ၏ အျပင္မွာ မလုပ္ရဲေသာ စကား မ်ားကို သတိလက္လြတ္ေျပာဆို ရဲသည့္ ေနရာျဖစ္သည္။ ေဖ့စ္ ဘြတ္ခ္ေပၚမွာ အျမင္မတူသည့္ သူ႔အျမင္မ်ားေၾကာင့္ အျပင္ကမၻာ မွာ တကယ္ခင္မင္ေသာ မိတ္ေဆြ မ်ားကို မဆုံး႐ႈံးသင့္၊ မိမိမိတ္ေဆြ သည္အျပင္မွာ သည္လုိလူစားမ ဟုတ္ေၾကာင္း၊ မိမိကိုလည္းသည္ လုိ ဆက္ဆံတတ္သူမဟုတ္ ေၾကာင္း သတိရပါ။ အျပင္မွာ သူ႕စိတ္ရင္းမည္သို႔ ရွိသည္ကို ေအာက္ေမ့သုံးသပ္ပါ။ အျပင္မွာ သူသေဘာေကာင္းသည္ဆုိသည္ကို လည္း မေမ့ပါႏွင့္။   ။