ျပည္သူဟာ ညည္းရင္းညဴရင္းနဲ႔ပဲ သည္းညည္းခံၾကပါတယ္

အမွန္စင္စစ္ သူမကို ကြၽန္ေတာ္ ခ်စ္သည္။ေျပာ၍ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ တစ္တိုင္းျပည္လံုးက သူမကိုခ်စ္ၾကည္သည္။

၁၉၈၈ ၾသဂုတ္လ ၂၆ ရက္ ကစ၍ ကြၽန္ေတာ္သည္ သူမကို ခ်စ္ခဲ့၏။

ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ အေနာက္ဘက္မုခ္ လူထုစည္း ေဝးပြဲမွာ သူမကို စိတ္ဝင္တစား သြားၾကည့္ခဲ့ၾက၏။ အားလံုး။ သူမသည္ မိုးေပၚက ထူးဆန္းစြာ က်ေရာက္လာေသာ ကယ္တင္ ရွင္ နတ္သမီးတစ္ပါးဟုပင္ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ ေတြးထင္ခဲ့ၾက၏။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လက္ပစ္ကူးခဲ့ ၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လက္ပစ္ ကူးေနၾကသည္။ ကမ္းမျမင္လမ္း မျမင္ ျဖစ္ခဲ့ၾကရသည္။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔သည္ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ၾက ၿပီ။ သူမသည္ အေရာင္အဝါျဖင့္ ေရာက္ရွိလာ၏။

ေမခလာနတ္သမီးကဲ့သို႔ သူမသည္ ေရာက္ရွိလာ၏။

ဖခင္ေၾကာင့္ သူမကိုခ်စ္ခဲ့ ၾကသည္။ အသက္အားျဖင့္ (၄၀) ေက်ာ္စ။ အလြန္ စမတ္က်ေသာ၊ အလြန္ပညာရည္ျပည့္ဝေသာ၊ အလြန္သတၱိေကာင္းေသာ အမ်ဳိး သမီးဟူ၍ ဖူးဖူးမႈတ္၍ ခ်စ္ခဲ့ၾက ၏။

ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္သည္။ သင္ ခ်စ္သည္။ အားလံုးကပင္ခ်စ္ သည္မဟုတ္ပါေလာ။

ကြၽန္မ မွန္မွန္ပဲ ေျပာပါရေစ။

‘‘ကြၽန္မဟာ တပ္မေတာ္ အေပၚမွာ အင္မတန္သံေယာဇဥ္ ႀကီးပါတယ္။ ေဖေဖတည္ေထာင္ ခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္လည္းျဖစ္ပါ တယ္’’

သူမ၏အသံကို ကြၽန္ေတာ္ တို႔ ၾကားေနရသည္။

မ်က္ႏွာကိုျမင္၍ ခ်စ္ခင္ရ သည္။

အသံကိုၾကား၍ ဆပြားခ်စ္ရ ျပန္၏။

ထို႔ေနာက္ အေရးေတာ္ပံု ႀကီး ၿပီးဆံုးခဲ့ရသည္။ အမွန္က အေရးေတာ္ပံုသည္ မၿပီးဆံုး ေသး။ လက္နက္ရွိသူမ်ားက ေသ နတ္ျဖင့္ရပ္တန္႔ေစျခင္း။ ေသ နတ္ပစ္ေဖာက္၍၊ လူကိုသတ္၍ ရပ္တန္႔ေစခဲ့ျခင္း။

ထို႔ေနာက္ အင္န္အယ္လ္ဒီ ပါတီကို တည္ေထာင္သည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ အံ့ၾသရ ၏။

သူမသည္ သူမ၏ဖခင္ႏွင့္ အကြၽမ္းဝင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား ႀကီးမ်ားမွစ၍ ႏိုင္ငံ၏သမိုင္းကို ထိထိမိမိ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ရေအာင္ယူ၏။ ထုိ႔ေနာက္ တပ္ မေတာ္က အၿငိမ္းစားယူခဲ့ရေသာ ဒီမိုကေရစီကိုခ်စ္ေသာ တပ္မွဴး ေဟာင္းႀကီးမ်ား၊ ထုိ႔ေနာက္လူ ငယ္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ား။ သူမ သည္ သံလိုက္ဓာတ္ အားေကာင္း ခဲ့၏။ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း ၿခံ အမွတ္ (၅၄)အတြင္းထဲသို႔ လွပ ေသာအခ်စ္စိတ္ျဖင့္ ဒုန္းစိုင္းဝင္ ေရာက္ၾကကုန္၏။

သို႔ေသာ္ လူအားလံုးကို လက္နက္ရွိသူမ်ားက အင္းစိိန္ အက်ဥ္းေထာင္သို႔ ပို႔ပစ္လိုက္၏။ သူမကို တစ္ဦးတည္း သီးသန္႔ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ပစ္လိုက္ ၏။ ပညာရွိေသာ ဦးေခါင္းမ်ားကို ခြဲျခားပစ္လိုက္ျခင္း။

သူမကို မျမင္ရေတာ့ေသာ္ လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ သူမ၏ အသံကို နားစြင့္ေနပါ၏။

"The  only real prison is fear and the only real freedom is freedom from fear"

သူမသည္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကားေအာင္ အၿမဲအသံျပဳပါ၏။ သူမသည္ ကမၻာကၾကားေအာင္ အသံကုန္ ေအာ္ဟစ္ပါ၏။

"Fear is a habit, I am not afraid"

သူမသည္ ေအာ္ဟစ္ပါ၏။ "It is not power that corrupts But fears"

ထိုအခ်ိန္က အုပ္ခ်ဳပ္ထား သူကို သူမသည္ မေၾကာက္မရြံ႕ ေဝဖန္၏။

ႏိုင္ငံေတာ္မွာ မီွတင္းေန ထုိင္ေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားအေနႏွင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနရျခင္းသည္ သဘာ ဝတရား မဟုတ္ေၾကာင္းကို ကြၽန္ ေတာ္တို႔သိေအာင္ သူမသည္ လင္းျပခဲ့၏။ သူမသည္ ကြၽန္ ေတာ္တို႔၏ စံျပပုဂၢိဳလ္။

"We are still prisoners and our own country"ဟု သူမ က ေျပာၾကားခဲ့၏။

သူမသည္သာလွ်င္ ကြၽန္ ေတာ္တို႔၏ အေရးအႀကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။

သူမကေတာ့

"It still surprises me that people think of me as an important person"

ဟု သူမကိုယ္သူမ ျပည္သူ ႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ႏွိမ့္ခ်ခဲ့၏။ အုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ရဲ ဝံ့ခဲ့၏။

 ‘‘ကြၽန္မအေနနဲ႔ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာဟာ အေျခခံ က်က်၊ အရင္းအျမစ္က်က် ေျပာင္းလဲျခင္းတစ္ခုလို႔ ႐ိုး႐ိုး ေလး နားလည္မိတယ္’’

သူမက ေျပာခဲ့၏။

‘‘အခ်ိန္ကာလဆိုတာ ရွိ တယ္။ ၿငိမ္သက္ရမယ့္အခ်ိန္ရွိ တယ္။ ထုတ္ေျပာရမယ့္အခ်ိန္ ရွိတယ္’’

"There is time to be silent and there is time to speak"

သူမသည္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ၾကားေအာင္ ျမန္မာစကားျဖင့္ ေျပာသည္။ သူမသည္ ကမၻာက ၾကားေအာင္ ကမၻာသံုးစကားျဖင့္ ေျပာသည္။ ကမၻာကလည္း သူမ ၏ ပင္ကိုထြန္းလင္းေတာက္ပမႈ ကို ‘ရွိန္’သည္မဟုတ္ပါလား။

သူမသည္ ေနအိမ္အက်ယ္ ခ်ဳပ္က်ေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၏ စိတ္အာ႐ံုသည္ ၿခံအမွတ္ (၅၄)သို႔ က်က္စား၏။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔၏အိပ္မက္ သည္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္သည္ ၿခံအမွတ္ (၅၄)၏ အတြင္းထဲမွာ ရွိေနသည္။

သူမအေပၚသို႔ ေလးနက္ခဲ့ ၾက၏။

လူအမ်ားသည္ အင္းလ်ား ကန္ေပါင္ေပၚမွေန၍ ၿခံအမွတ္ (၅၄)ကို ေမွ်ာ္ေငးခဲ့ၾက၏။ သူမ လြတ္ေစေၾကာင္း ဆုေတာင္း ေမတၱာ ပို႔သခဲ့ၾက၏။ အင္းလ်ား ကန္ဘက္မွာရွိေသာ ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းေပၚမွ ေန၍ ၿခံအမွတ္ (၅၄)၏ မည္သည့္ ေနရာမွာ သူမရွိေနပါသလဲ။ သူမ ၏ ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ား၊ သူမ၏ ရဲ ေဘာ္ရဲဘက္မ်ား၊ အင္န္အယ္လ္ ဒီပါတီဝင္မ်ား၊ တကယ္ကို ေလး နက္သူမ်ား။ သူမကို ေလးနက္စြာ ခ်စ္ခဲ့ၾက၏။ သူမကို ေလးနက္စြာ ေဆြးလ်ခဲ့ၾက၏။ သူမကို ေလး နက္စြာ ေမွ်ာ္ေငးခဲ့ၾက၏။

သူမ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံရစဥ္ကာလက နယ္ၿမိဳ႕မ်ားမွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေခတၱေရာက္ရွိလာ သူမ်ားပင္ အင္းလ်ားကန္ေပါင္ ေပၚမွ သူမထံသို႔ စူးစိုက္ကာ ေမတၱာပို႔သၾက၏။ လြတ္ေျမာက္ ေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းၾက၏။

ထုိကာလက လူမ်ား၏ေလး နက္မႈကို ကြၽန္ေတာ္မည္သို႔ ေမ့ ေပ်ာက္၍ရပါမည္နည္း။

 ထိုအခ်ိန္ကာလမ်ားက ကြၽန္ေတာ္သည္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ေတာလမ္းမွာေနထုိင္၏။ ကြၽန္ ေတာ္၏အာ႐ံုသည္ တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္း ၿခံအမွတ္ (၅၄)သို႔ သာ တစ္ခ်ိန္လံုး က်ေရာက္ေနပါ ၏။

သူမသည္ ႏိုဗယ္ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးဆုအပါအဝင္ ကမၻာကေပး ေသာ ဆုမ်ားစြာကို ရရွိပိုင္ဆိုင္ခဲ့ သည္။ ျပည္တြင္း၏အခ်စ္သာ မက ကမၻာ၏အခ်စ္ကို ရခဲ့၏။ သူမလြတ္ေျမာက္ရန္ အျဖဴေရာင္ ဝတ္စံု ဝတ္ဆင္လ်က္ ေရႊတိဂံု ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သခဲ့ၾက၏။ ကမၻာက လည္း သူမလြတ္ရန္ ေထာင့္ အသီးသီးမွ ေတာင္းဆိုၾက၏။

သူမ လြတ္လာသည္။

ေဟာေျပာသည္။

"Freedom and Democr -acy are dreams, you never give up" ဟု သူမကေျပာ၏။

လူ႔အခြင့္အေရး၊ လူသား၏ လြတ္ေျမာက္မႈ၊ ဒီမိုကေရစီ၊ အိပ္ မက္မ်ား၊ သင္ဘယ္ေတာ့မွ မစြန္႔ လႊတ္ပစ္လိုက္ႏွင့္။

သူမသည္ မီးေတာက္ကဲ့သို႔ အဟုန္ျဖင့္ လႈပ္ရွား၏။ ပ်ံသန္း၏။

ေထာင္ေခ်ာက္မ်ား၊ သတ္ ကြင္းမ်ား။ သူမ ႀကံဳခဲ့သည္။ အသက္ေဘးမွ သီသီကေလး လြတ္ေျမာက္ခဲ့မႈမ်ား၊ ေသကံ မေရာက္ သက္မေပ်ာက္ ျဖစ္ခဲ့ရ ပံုမ်ား။ သူမသည္ တည္ၿငိမ္စြာ ျဖတ္သန္း၏။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က မေမ့ႏိုင္ၾက။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ကို သူမက ေတာင္းဆို၏။ ကမၻာေပၚ မွာ လူသားကို အက်ဳိးအျပဳႏုိင္ဆုံုး လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္၊ ဒုကၡ ေရာက္သူကို အကူအညီေပးရန္ သူမရွင္သန္၏။

လြတ္လိုက္၊ ျပန္ဝင္သြား လိုက္။

အႀကိမ္ႀကိမ္။ ေနာက္ဆံုး ေတာ့ အျဖဴေရာင္၊ ခရမ္းေရာင္ သစ္ခြပန္းမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမင္သာေအာင္ သူမပန္ဆင္လာ ႏိုင္၏။ သူမ၏ ဆံျမေကသာထက္ မွ ႏွင္းဆီပန္းသည္ နီရဲစိုရႊန္းေန၏။ သူမကို ကြၽန္ေတာ္တို႔အၿမဲ ျမင္ခြင့္ရၿပီ။ သူမ၏အသံကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကားခဲ့ရၿပီ။

‘‘မေတြ႕ရတာလည္းၾကာၿပီ ဆိုေတာ့’’မွအစျပဳ၍ သူမ၏အသံ ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ အၿမဲၾကားရၿပီ။

ထူးဆန္းသည္မွာ သူမ၏ အနီးဆံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ လြင့္စဥ္သြားတတ္၏။ အခ်ဳိ႕ ေသဆံုးသြား။ ဦးၾကည္ေမာင္၊ ဦးဝင္းတင္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က  သူမႏွင့္အတူ ယွဥ္တြဲျမင္ခဲ့ၾကၿပီး အၿမဲ သူမႏွင့္ ယွဥ္တြဲလ်က္ျမင္ခ်င္ေသာပုဂၢိဳလ္အခ်ဳိ႕သည္လည္း ယခုအခါ သူမႏွင့္အတူတူ မရွိတာမ်ဳိးကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႀကံဳရ၏။ ေဒၚခင္ခင္ဝင္း၊ ေဒါက္တာတင္မာေအာင္။ ထူးဆန္းသည္မွာ သူမသည္ အၿမဲရွင္သန္လ်က္။ အၿမဲပန္းပန္လ်က္...။

 သူမတို႔ပါတီသည္ ေရြး ေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့သည္။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔က အရည္အေသြးျပည့္ေသာ၊ အားေကာင္းေသာ ဒီမုိကရက္တစ္ အားလံုးကို သူမတို႔ႏွင့္အတူ ရွိေစ ခ်င္၏။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႕မွာ ပါ ဝင္ေစခ်င္၏။ ဦးကိုကိုႀကီး စသည္ စသည္...။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ား ကလည္း အင္န္အယ္လ္ဒီႏွင့္အတူ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲရန္ တင္သြင္းၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထုိပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ပယ္ ခ်ျခင္းကိုခံရ၏။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က အရည္အေသြးျပည့္ ဒီမုိကရက္ တစ္မ်ားျဖင့္ အားေကာင္းေမာင္း သန္ ကစားေစခ်င္၏။

ပြဲဦးထြက္မွာ အႏိုင္ဂိုးမ်ား သြင္းေစခ်င္၏။ သို႔ေသာ္ သူမတို႔ က ပါတီအဓိက၊ အလံအဓိက သေဘာတရားျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ခဲ့၏။ လူအဓိက မဟုတ္ခဲ့ပါ။ ျပည္သူ၏ တစ္ခဲနက္အားေပး ေထာက္ခံမႈျဖင့္ မင္စြန္းေသာ ျပည္သူ႔လက္သန္းမ်ားျဖင့္ သူမတို႔ ပါတီသည္ ေတာင္ၿပိဳကမ္းၿပိဳႏိုင္ခဲ့ ၏။

ယခုအခါ

ျပည္သူေတြဟာ အစိုးရ ကို ေၾကာက္ဖို႔မလိုဘူးဆိုတာ အမ်ားက သိလာတယ္လို႔ ကြၽန္ မထင္တယ္’’ဟု သူမကေျပာ သည္။

ျပည္သူလူထု စားဝတ္ေန ေရးအေျခအေနနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းအေျခအေန တိုး တက္ျမင့္မားေအာင္ ေဖာ္ေဆာင္ မႈမွာ အားနည္းခဲ့ပါတယ္’’ဟု သူမေရာ ပါတီမွာပါဝါအရွိဆံုး ဦးဝင္းထိန္ကပါ ဝန္ခံစကား ေျပာ ခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။

သူမ၏ အစိုးရအဖြဲ႕ဝင္မ်ား သည္ အရည္အေသြး ျပည့္ဝသူ မ်ားမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ကစားကြင္း မွာ ေျခေပၚေအာင္ မကစားႏုိင္ၾက ေၾကာင္း ေဝဖန္သူမ်ားလည္း မ်ား သည္ထက္မ်ားလာ၏။

အစိုးရအဖြဲ႕ဝင္ထဲမွ အေရး ပါေသာလူမ်ား၏ လုပ္ရည္ကိုင္ ရည္ အားနည္းခ်က္မ်ား၊ ရွင္း လင္းတိက်ေသာ စီးပြားေရးမူဝါဒ မရွိျခင္း၊ စီးပြားေရးကိစၥရပ္မ်ားကို ဦးစားေပးမႈ အေနအထားမရွိ ျခင္း... စေသာ အစိုးရ၏ အား နည္းခ်က္အေထြေထြကို ျမန္မာ ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္သံ အ မတ္ႀကီးေဟာင္း ဒဲရစ္မစ္ခ်ယ္လ္ မွစ၍ သူမတို႔ကုိ စိတ္ဓာတ္ခြန္ အားႀကီးႀကီး ေထာက္ခံအားေပး လာသူမ်ားကပင္ ပံုႏွိပ္မီဒီယာမွ၊ အြန္လိုင္းမီဒီယာမွ ေဝဖန္သံုးသပ္ လာၾက၏။ ျပည္သူမ်ားသည္ စား ဝတ္ေနေရး ပိုမိုက်ပ္တည္းလာမႈ ကို မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္လာ၏။

သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ သူမကိုခ်စ္သည္။ သူမရွိသည့္ အရပ္၌သာ ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ စိတ္ သည္ က်ေရာက္၏။ သူမသည္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ရက္ၾကာၾကာ သြားေရာက္ခဲ့ဖူး၏။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ စိတ္သည္ သူမရွိရာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား သို႔ လိုက္လံက်ေရာက္ေန၏။

ဦးကိုကိုႀကီးစကားႏွင့္ ေျပာ ရလွ်င္ ...

‘‘လူေတြဟာ ညည္းရင္းညဴ ရင္းနဲ႔ပဲ သည္းညည္းခံၾကပါ တယ္။ အရင္ေခတ္ကို ျပန္ေရာက္ သြားမွာကိုေတာ့ အားလံုးက စိုး ရိမ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီစိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ပဲ ဒီအေျပာင္းအလဲကို ဝိုင္းၿပီး ေထာက္ခံေနၾကတယ္’’ဟူ၍သာ။